حتی آنان که انقلاب و سیاست مانوس جانشان نبود با تصویر او که از شبکه های خبری پخش و تکرار می شد آشنا شدند. 15 فوریه 1999 سرانجامی بود بر نقشه کوتاه و بلندی که او را نشانه ی رفته بود.
همه چیز چنان سریع سازماندهی شد که او را به سوی سر نوشتی که بدان محکوم شده بود رهنمون سازد. اما او به مدد فرهیختگی سیاسی توانست آرام آرام گریبان سرنوشت را به چنگ بگیرد و سازی را برای بسیاری غریب می نمود کوک کند.
عبدلله اوجلان را همه می شناسند.
هم آنانی که سری پر شور دارند و هم آنانی که تمام درزهای هستی را کتمان می کنند.
اما این متن بازخوانی توالی بی بازگشت فصل هاست. باز خوانی ای که در شرایطی دشوار صورت گرفته است.
اسارت در زندان امرالی تنهایی دهشتناک و فشارهای آشکار و پنهانی که مرز تعلق وجنون را مخدوش می کنند و سرانجام آن مسٍٍٍٍِولیت سنگین،سرنوشت یارانی که دربندند،همراهانی که در تجربه ی کشف خویش اند و مردمی که همچون رهبرشان در رنج انکارشان به زمین و زمان چنگ انداخته اند.
این متن رمزگشایی و واگویه ای است از شبح فردا که در شعاع امروز و گذشته هیبتی می یابد. شبحی از یک نوزاد که محتاج آشتی ومهر است یا هیبتی از مرگ که بر دشتهای شخم زده سلطنت می کند.
این متن بازخوانی دیگری است از پیشاتاریخ وتاریخ و در این خوانش،بازیابی هویتی گمشده اساس این دوباره خوانی است. خواه پذیرا باشیم و خواه ناخرسند.
در هر باز خوانش دیگری،می توان به شکلی دیگر وحتی هویتی دیگر گونه رسید وچه باک از این که این متن را اگر اصالت واساسی است همه این است که بتواند در این سلطنت سکوت به آغاز گفتگویی مدد کند.
این متن،جدا از ارزش سیاسی و حقوقی آن،که از سوی یکی از آخرین انقلابیون این سالها به نگارش درآمده،حاوی آموزۀ بسیار مهمی است که در شرایط پر التهاب کنونی جوامع چند فرهنگی میتواند مورد توجه بازیگران عرصۀ حیات سیاسی قرار گیرد،مسألۀ رودررو شدن با واقعیت است.
بازتاب این مسأله در این متن چنان جایگاه مهمی دارد که عبدلله اوجلان در مقدمۀ دفاعیه،اثر خود را به عنوان سند " صلح و آشتی " معرفی می کند و در جای جای متن،متعهدانه مسئولیت هر نوع نادرستی و کژ روی را بی هیچ کتمانی می پذیرد و پس از بیان واقعیت مسأله در ظرف زمان و مکان، راهکارهای عملی ونظری را که به اشتباه مورد استناد قرار گرفته بر می شمرد و می پذیرد که نه تمام حقیقت بلکه بخش کوچکی از حقیقت نزد او بوده است.
این متن به اذعان عبدلله اوجلان نه برای سهم خواهی بیشتر و نه پرسه زدن در حواشی زندگی به نگارش درآمده که به مثابۀ وظیفه ای بر دوش او برای پرتوافکنی بر زوایای گنگ و تاری از تاریخ یک ملت نوشته شده تا در پرتو آن بتوان با ارائه راهکاری مبتنی بر صلح و آشتی و برابری به گفتگو نشست و دیگری به رسمیت شناخت.
عبدلله اوجلان را همه می شناسند.
این متن پاسخی است برای آنان که هنوز در رویای قهرمانی سیر می کنند و به آنانی که بار بودن او پنهانی دسیسه می کردند تا مادر میهن را به داغ فرزند بنشانند،او مانده است،هرچند در زنجیر. به قول خودش بر صلیب سرنوشت بر صخره های امرالی. اما او مانده است ودر این متن تو را به گذر از جنون خون پرستی و خاک پرستی فرا میخوانند.
مقدمۀ از دولت کاهنی سومر به سوی تمدن دمکراتیک مترجم رحیم بیگ زاده
۱۹۴۸: ۴آوریل،عبدلله اوجلان در روستای عمرلی تابع خلفتی در استان اورفای کردستان شمالی
(ترکیه)به دنیا آمد.
۱۹۵۸: برای ادامۀ تحصیل در بخش نیزیپ روستای خود را ترک کرد.
۱۹۷۰: در یکی از ادارات شهر دیاربکر به عنوان کارمند مشغول به کار شد. در آغاز فعالیت فکری و اجتماعی دارای گرایش های دینی بود. اما با آشنایی با ادبیات چپ به گروه های چپ ترکیه گرایش پیدا کرد.
۱۹۷۱: ابتدا در کنکور دانشگاه استانبول در رشتۀ حقوق پذیرفته شد. سپس در کنکور دانشگاه آنکارا شرکت کرد و در رشتۀ علوم سیاسی به ادامۀ تحصیل پرداخت.
۱۹۷۲:اوج گیری جنبش چپ ترکیه،ارتش آزادی بخش ترکیه و حزب رهایی بخش خلق،مبارزات خود را گسترش داده و جنبش دانشجویی را در ترکیه شدیدا تحت تأثیر قرار می دهند.در رویارویی دولتمردان و ارتش ترکیه جهت سرکوب جنبش،در قزل دره،ماهیرچایان و دنیزگزمیش به اسارت در آمده و سپس تیرباران می شوند.تیرباران رهبران جوان جنبش چپ ترکیه باعث اعتراضات و تظاهرات دانشجویی گردید. عبدلله اوجلان نیز که یکی از دانشجویان کرد طرفدار این جنبش بود،در تظاهرات و راهپیمایی های دانشجویی شرکت می کرد به همراه هزاران نفر از پیکارگران چپ به زندان افتاد. از۸ ماه زندان،آزاد و با اندیشه ای تازه پا به عرصۀ مبارزات سیاسی نهاد.
۱۹۷۳:با تنی چند از دانشجویان کرد و ترک در تأسیس و رهبری یک تشکل دانشجویی شرکت جسته و نقش درجه اول را به عهده می گیرد.
۱۹۷۴-۱۹۷۵: عبدلله اوجلان در فعالیت جمعیت آموزش عالی دمکراتیک آنکارا حضور چشمگیر داشته و آرام آرام اندیشه کردستانی آزاد و مستقل در او رشد یافت و در کردستان مکتب سیاسی و فکری تازه ای پا به عرصۀ حیات نهاد.
۱۹۷۷: ۲۷ نوامبر،عبدلله اوجلان با شرکت در گرامیداشت سالروز جان باختن نخستین کادر
رهبری گروه،تأسیس حزب کارگران کردستان را اعلام کرد. این اقدام با برگزاری اولین کنگره پدید آمد.
۱۹۸۲:عبدلله اوجلان در دومین کنگرۀ حزب کارگران کردستان که در سوریه برگزار شد شرکت وآغاز جنگ مسلحانه را اعلام کرد.
۱۹۸۴: ۱۵ اوت،عبدلله اوجلان با شرکت فعال در تشکیل و تأسیس نیروی رهایی بخش کردستان که بازوی نظامی حزب کارگران کردستان بود و اولین عملیات نظامی خود را در شهرهای آروم،شمیدان انجام داد.
۱۹۸۶:عبدلله اوجلان با شرکت در سومین کنگرۀ حزب کارگران کردستان شرکت کرد که نتیجۀ آن تغییر نام حزب رهایی بخش کردستان به ارتش آزادی بخش خلق کردستان بود.
۱۹۹۰: عبدلله اوجلان در چهارمین کنگرۀ حزب کارگران کردستان که در کوه های کردستان برگزار شد شرکت کرد،و گسترش جنگ و آغاز تظاهرات مردمی از تصمیمات این کنگره بود.
۱۹۹۳:برا ی آغاز یک سیاست جدید، عبدلله اوجلا ن اولین آتش بس یک جانبه را از درۀ بقاع لبنان اعلام کرد.
۱۹۹۵:با حضور عبدلله اوجلا ن پنجمین کنگرۀ حزب کارگران کردستان در کردستان برگزار شد.
۱۹۹۵: ۱۰ دسامبر، عبدلله اوجلا ن برای فراهم ساختن زمینه های گفتگوی سیاسی،دومین آتش بس یک جانبه را اعلام کرد.
۱۹۹۶: ۶مه، عبدلله اوجلا ن از توطئۀ بمب گذاری که از سوی نیروهای امنیتی ترکیه طرح ریزی شده بود،جان سالم به در برد.
۱۹۹۸: ۱ سپتامبر،برای گرامیداشت روز جهانی صلح، عبدلله اوجلان برای سومین بار آتش بس یک جانبه را اعلام کرد.
۱۹۹۸: ۹ اکتبر،در پی توطئۀ جهانی و فشار قدرتهای بزر عبدلله اوجلان گ و تهدیدات ترکیه،عبدلله اوجلان سوریه را ترک کرد.
۱۹۹۸: ۱۵ فوریه،عبدلله اوجلان از "کنیا"ربوده و به ترکیه برده شد.
۱۹۹۹: ۲۹ ژوئن،در اولین دادگاهی،عبدلله اوجلان به اعدام محکوم گردید.
۲۰۰۰:هفتمین کنگره حزب کارگران کردستان برگزار و خط مشی حزب تغییر یافت که عبدلله اوجلان با وجود زندانی بودن از سوی کنگره مجدداً به عنوان رهبر برگزار شد.
۲۰۰۲: 4 آوریل،در سالگرد تولد عبدلله اوجلان،هشتمین کنگرۀ فوق العاده حزب کارگران کردستان برگزار شد و برای رویارویی با رویدادهای جهان و استقبال از هزارۀ جدید به حیات حزب کارگران کردستان خاتمه و کنگرۀ آزادی و دمکراسی کردستان اعلام موجودیت کرد و عبدلله اوجلان به عنوان رهبر کنگرۀ آزادی و دمکراسی کردستان انتخاب شد.
۲۰۰۲: 1 اوت،دادگاه ترکیه حکم اعدام عبدلله اوجلان را به حبس ابد تغییر داد.
۲۰۰۳: ماه مارس،دادکاه لاهه ربودن و نحوۀ محاکمه عبدلله اوجلان را به اشتباه اعلام کرد.۲۰۰۳:دومین کنگرۀ آزادی و دمکراسی کردستان برگزار گردید و در راستای سیاست های رفرمیستی و پروسه راهبرد تمدن دمکراتیک رسماً به حیات کنگرۀ آزادی و دمکراسی کردستان خاتمه داده شد و کنگرۀ خلق کردستان اعلام موجودیت کرد و عبدلله اوجلان –علی رغم حضور در زندان- به عنوان رهبر معنوی برگزیده شد و زیبر آیدار،از سیاستمداران قدیمی و نمایندۀ سابق مجلس جمهوری ترکیه به عنوان دبیر کل تشکیلات جدید انتخاب گردید.
منبع: ازدولت کاهنی سومر به سوی تمدن دمکراتیک : دفاعیه عبدلله اوجلان در دادگاه حقوق بشرمترجم: رحیم بیگ زاده

هنگامي که زن چشم به دنياي يک بعدي خويش مي‌گشايد و به دنبال شناخت و درک آن برمي‌آيد, خود را در چنگال نظام اقتدارگراي مردسالاري اسير مي‌يابد به نحويکه تمامي ارزش‌هاي جنسيتي‌اش را غضب نموده و زنجير گره‌خورده بر افکارش که نشأت گرفته از سير صعودي انحرافات ايدئولوژيکي 5000 ساله نظام مردسالار مي‌باشد, روح و معنويات اين جنس زجر کشيده را همچو تار و پودي تنيده و تداعي تداوم ريشه‌هاي عميق بردگي در اين عصر مي‌باشند. وضعيتي که زن در آن بسر مي‌برد, وي را از هويت واقعي خويش بيگانه ساخته و اين بيگانگي, بي‌هويتي جامعه را به دنبال داشته است.

در خصوص سازماندهي زنان در حزب کارگران کردستان» (PKK) مصاحبه‌اي با رفيق «آسيه دنيز» رياست مشترک PKK ترتيب داده‌ايم که در ذيل به نظر خوانندگان محترم مي‌رسد.
سوال: چرا در صفوف PKK وجود سازماندهي‌اي مختص به زنان را ضروري مي‌بينيد؟
آسيه دنيز: PKK با هدف پيشبرد مبارزات آزادي‌خواهي خلق کرد به عنوان نخستين ويژگي خود ظهور نموده است. در برابر همه ارزش‌هاي منحرف نظام اقتدارگراي حاکم همواره با شک و ترديد برخورد نموده و معيارهاي موجود در نظام را هيچ‌گاه نپذيرفته است. بدين خاطر PKK در مراحل ظهور خود, شخصيت زن و مرد را از نو بازآفريني نموده است. مبارزات اجتماعي نوين, آفريدن شخصيت نويني را توسعه بخشيد و در مدت زمان کوتاهي بر هر کسي تاثير نهاد. در معناي اجتماعي خود, در سطح انقلابي تغيير و تحول ايجاد نمود. در مرحله پيشرفت مبارزات PKK در خصوص مبارزه آزادي زن برخوردي بنيادين با مسئله جنسيت صورت گرفت و از اينرو در سطح وسيعي, زنان به صفوف مبارزات آن پيوستند

جدید نیست مبارزه مان

دردها و نبردها نه زمان دارند نه صاحب

درآنها به دنیا آمدهایم ومتعلق به همه اند

درد متحدمان میکند با وجود آنکه بسیاریم...ما این دردها هستیم

گاهی باگلوله گاهی با زندان گاهی با نیرنگ گاهی با تنفر همیشه با فراموشی..

حکم این است: زندان وقبر برای خاطره ها....

ولی اکنون تنها نمیرویم نه فقط برای خودمان و نه حتی برای دیگران

اگر درد متحدمان کرده اگر امید متحدمان میکند...از کجا معلوم که فردا متحدمان نکند

مانند دیروز مانند همیشه....

                                                                               " هاوار"

آتشی اوج گرفت،مرگی در اوج فراتر از زندگی رفت تا اگر او را بفهمند از سوختن برهاند تا که سوخته شدن و خاکستر گشتن برای همیشه زدوده شود.

آری "جایی که قلبها یخ زده اند" مگر مرگی گرم بتواند زندگی را از سوختنی سرد برهاند.

                                                          *******

گاه رهایی آتشی میشود و سر آن دارد تا دوباره ویرانه ها را به ویران بودن خویش معترف گرداند.

گاه آزادی اخگری میشود و دریایی را در آسمان به رقص می آورد.

گاه سکوتی فراموشی را به فریاد وا میدارد.

گاه جانی مرگ را به تنگ می آورد.

گاه میتوان برای اثبات اینکه زندگی وجود دارد باید آنرا انکار نمود.

گاه جانی مرگ را به تنگ می آورد و گاه مرگی زندگی را در بزرگی خویش گم.

و گاه تمام اینها زیلان ،بریتان،ویان،سما ووو.... میشوند.

                                                         *********

جایی هست که همه چیز فلسفه میشود

جایی هست که در آن تمام فلسفه ها لحظه ای از یک زندگی میشوند

و جایی هست که آن لحظه همه آتش شده وجایی که باید بسوزاند را سبز میکند

                                                         اما نه همه جا........

                                                       *********

مانگێك ماوه‌ بۆ هه‌فته‌مین ساڵڕۆژی 15ی شوبات و تێپه‌ڕبوون بۆ هه‌شته‌مین ساڵی ده‌ستگیركردنی سه‌رۆك. هه‌ر له‌ ئێستاوه‌ دڵم وه‌ك بوركانێ‌ ده‌كوڵێ و له‌ هه‌لێك ده‌گه‌ڕێ‌ بۆ ته‌قان. وابزانم له‌ سروشتیشدا بوركان و دیارده‌ جۆربه‌جۆره‌كانی دیكه‌ش به‌رده‌وام پێویستیان به‌ كات هه‌یه‌ بۆ ته‌قاندن و پێكهێنانه‌كانیان. هه‌روه‌ك داری میوه‌یه‌ك كه‌ هه‌تا پێنه‌گات و كاتی نه‌یه‌ت خۆی له‌ لقی داره‌كانی جیا ناكاته‌وه‌. واته‌ له‌گه‌ڵ‌ زه‌ماندا له‌نێو پێشبڕكێیه‌كدایه‌ و ئه‌وه‌نده‌ به‌ داره‌كه‌وه‌ ده‌مێنێ‌ كه‌ پێویست ده‌كا. زاته‌ن ئه‌گه‌ر وا نه‌بێ‌، ئه‌وا میوه‌ نابێ‌ به‌ میوه‌ و زیندووبوونی خۆی و هه‌بوونی خۆی و هه‌سته‌ ناسك و تامه‌ سه‌رسووڕهێنه‌ره‌كه‌ی ناسه‌لمێنێ‌. خۆ بوركانیش وه‌هایه‌ داری میوه‌كه‌ چۆن نه‌رم و نیانی و جوانی و به‌خشینی خۆی هه‌موو ده‌كاته‌ سێوێ‌ یان ده‌نكه‌ هه‌نارێ‌ و پاداشتی چاكه‌ی مرۆڤه‌كان و یان رۆڵه‌كانی خۆی ده‌داته‌وه‌، ئه‌وا بوركانیش كه‌ وه‌ختی هات ده‌زانێ‌ چۆن و له‌ كوێ‌ تووڕه‌یی خۆی نیشان بدات و سزای مرۆڤه‌ بێ‌ وه‌فا و ئه‌هریمه‌ن ئاساكان بداته‌وه‌.

بڵێسه‌ی رۆح به‌ده‌لی ئازادی مه‌زنه‌ هه‌زاران هه‌زار سڵاو له‌ گیانی فریشته‌ ئاسای هه‌ڤاڵ‌ "ڤیان"

گه‌ر نرخی ئازادی ئاگر له‌ خۆبه‌ردانه‌ یان ژیان به‌سه‌ر بردنه‌ له‌ نێو زیندانی داگیركه‌راندا، ئه‌وا به‌خێر بێت، به‌ڵام گومانی تێدا نییه‌ كه‌ پێویسته‌ په‌یوه‌ست بێ‌ به‌ بیروباوه‌ڕییه‌كانی ئازادییه‌وه‌، گومانی تیادا نییه‌ كه‌ ده‌گه‌یت به‌ ئازادی، هێشتا هێواش له‌ قووڵایی و ناخی "ڤیان"دایه‌.

له‌سه‌ر ئه‌م بنه‌مایه‌, ئێمه‌ وه‌ك "پ. چ. د. ك" وێڕای ده‌ربڕینی سه‌ره‌خۆشی و سه‌رساخی‌ خۆمان بۆ گه‌لی‌ كوردستان و كه‌سوكاری‌ و "سه‌رۆك ئاپۆ"و هه‌ڤاڵ و هاوڕێبازانی‌ هه‌ڤاڵی‌ سه‌ركرده‌مان "ڤیان جاف"ده‌رده‌بڕین، ئه‌وا هاوشانی هه‌ڤاڵی‌ سه‌ركرده‌و نه‌مر (د. سیروان) وه‌ك ئه‌ندامی هه‌میشه‌یی و شانازی‌  سه‌ركردایه‌تی "پ. چ.د .ك" په‌یوه‌ستی په‌یمان و رێبازی ئازادیخوازانه‌ی هه‌ردوو سه‌ركرده‌و سه‌رجه‌م شه‌هیدانی‌ رێگای‌ ئازادی‌  ده‌بین و له‌سه‌ر رێبازه‌ پیرۆزه‌كه‌یان به‌رده‌وام ده‌بین و بۆ ئێمه‌ ده‌بنه‌ سیمبۆلی به‌رخۆدان و قاره‌مانێتی‌ و فیداكاری‌ له‌تێكۆشانمان بۆ ئازادی‌ و دیموكراسی و یه‌كسانی‌........

شه‌هید "ڤیان" نموونه‌ی گیانی تێكۆشانی شاری سلێمانی و باشووری كوردستانه‌، ئه‌و گیانه‌یه‌ كه‌ سه‌د ساڵه‌ دوژمنانی كورد ده‌خوازن پارچه‌ی‌ بكه‌ن و بێ‌ ئیراده‌ی بكه‌ن، به‌ڵام ئه‌و هه‌ر به‌رخۆدان ده‌كات و چه‌ندین تێكۆشه‌ریتری وه‌كو له‌یلا قاسم و ئارام و دكتۆر سیروانی به‌رهه‌م هێناوه‌ و بێگومانین كه‌ چه‌ندانی تریش به‌رهه‌م ده‌هێنێ‌. شه‌هید "ڤیان" په‌یامێكه‌ بۆ ئه‌و كه‌س و چه‌مكانه‌ی ده‌ڵێن ئیتر تێكۆشان، فیداكاری واتای نییه‌، په‌یامێكه‌ بۆ جه‌ماوه‌ری كوردستان به‌گشتی و باشووری كوردستان و سلێمانی به‌تایبه‌تی كه‌ ئه‌مڕۆ گه‌له‌كه‌مان پێویستی به‌ خزمه‌ت و فیداكاری هه‌یه‌، ته‌نها به‌رده‌وامی تێكۆشان ده‌توانێت ده‌سكه‌وته‌كانی گه‌له‌كه‌مان له‌ باشوور بپارێزێت و بیكاته‌ پشتێك بۆ ته‌واوی گه‌لی كوردستان و دۆزه‌ ره‌واكه‌ی. بێگومان ئه‌مه‌ شه‌ره‌فێكی گه‌وره‌یه‌ بۆ شاری سلێمانی و خێزانه‌ به‌ڕێزه‌كه‌ی.........

یه‌کێک له‌ خاڵه‌ هه‌ره‌ پوزیتیڤه‌کانی گیان خه‌ڵاتکردنی هه‌ڤال ڤیان داکۆکی کردن له‌ سه‌رۆک ئاپۆ و مافه‌ ره‌واکانی گه‌لی کورد بوو. شه‌هید ڤیان به‌م شێوه‌یه‌ گۆشه‌گیری له‌ هه‌مبه‌ر سه‌رۆک ئاپۆی شه‌رمه‌زار کرد که‌ له‌م دواییه‌دا گه‌یشتووته‌ به‌رزترین ئاستی خۆی. هه‌روه‌ها ڕۆحی ئاپۆجی دیسانه‌وه‌ گه‌شه‌ پێدا و ئه‌وه‌ی سه‌لماند که‌ به‌دواچوونی وته‌کانی سه‌رۆک ئاپۆ ده‌توانێ تاکه‌ ڕێگایێک بێ بۆ چاره‌سه‌ر کردنی کێشه‌کانی نه‌ته‌وه‌ جیاوازه‌کانی ڕۆژهه‌ڵاتی ناوراست به‌ تایبه‌ت پرسگرێکی گه‌لی کورد. له‌سه‌ر ئه‌م ئه‌ساسه‌ شه‌هید ڤیان یه‌کێکه‌ له‌ شه‌هیده‌ هه‌ره‌ مه‌زنه‌کانی کۆنفیدراڵیزمی دیموکراتیک. هه‌روه‌ها شه‌هید ڤیان ده‌توانین بڵێین که‌ 7 ه‌مین ساڵیادی گه‌له‌کۆمه‌ی نێونه‌ته‌وه‌یی که‌ له‌سه‌ر سه‌رۆک ئاپۆ هاته‌ ئاراوه‌ شه‌رمه‌زاری کرد و ئه‌و ڕۆژه‌ی ڕه‌شه‌ی به‌م شێوه‌یه‌ پروتێستۆ کرد.

   ....... ساڵی1999 کرماشان میوانداری له‌ هه‌ڤالێکیp.k.k ده‌کرد که‌به‌ره‌چه‌ڵه‌ک خه‌ڵکی باشووربوو و له‌رێزی پارتی کرێکارانی کوردستان دا بوو و هاوکات له‌ کرماشان خه‌ریکی خابات بوو ..."مه‌هتاب" ناوێک بوو وڵاتپارێزانی کرماشان بۆیان دانا بوو.
هه‌واڵێک له‌ ناکاو له‌ رۆژ تیڤی بڵاو ئه‌بێته‌وه‌ و ئێمه‌ دڵمان ئیتر وه‌خته‌ له‌ لێدان بکه‌وێ. گه‌لۆ ئه‌م کیژۆڵه‌ که‌واخۆی بۆ رێبه‌ره‌که‌ی ده‌سووتێنی "مه‌هتاب"ی کرماشانه‌؟ هێشتاش گه‌ڕه‌که‌کانی کرماشان به‌تاسه‌ی هاتووچووی هه‌ڤاڵێکه‌ وه‌ ماونه‌ته‌وه ‌که‌وا رۆژێک ببوو به‌ پردی پێوه‌ندی باکوور، باشوور و رۆژهه‌ڵات ... بێستوون هه‌ربه‌خۆی ئه‌نازی و چه‌نده‌ گه‌رده‌ن فه‌رازبوو به‌وه‌ی که‌ بووه‌ته‌ هاوده‌می ئاگری، قه‌ندیل و به‌مۆ...                                                             

در این بیانیه آمده است: ڤیان ارزش و شرف خلق کرد است، او همچون زنی آزاداندیش و آزاده با ایمان به اینکه خلق کرد پیام او را دریافت خواهد کرد، جان خود را فدای خلق کرد و رهبری آن نمود و علم مبارزه را به ما سپرد.

گفتنی است که ڤیان قبل از انجام این عملیات طی نامه‌ای خلق کرد و کادرهای PKK را در مورد خطرات رودرروی خلقمان هوشیار کرده است.

من یک انسانم وبعد یک دختر کُردم اما بخاطر اینکه همه اینها رو به کسانیکه هیچ چیز از انسان بودن سرشون نمیشه ثابت بکنم یک آپوئیست هم هستم.آپوئیست بودن برای من معنی همه ی اینها رو میده و من متقاعد شده ام که فقط از راه یک مبارزه ی بزرگ است که میتونم تمام انسان بودن رو متعلق به خودم بکنم....

زیلان یک بار که سری به این دور و اطراف زد گفت برای آپوئیستها یک مساله خیلی مهم این است که چطوری میشود گذاشت تا یک حقیقت خود را آنطوری که هست به ساده ترین شکل بیان کند و آنوقت این حقیقت را به مبارزه در آورد، چون مبارزه حقیقی این است که دنیایی ساخت که در آن همه حقیقتها بتوانند خود را آشکار سازند......

او که برای ما از رهایی میخواند

اکنون در انتظار آواز ماست

او در زندان ملیونها قلب را

با تپیدن خود به آزادی میخواند.....

او رهبر آپوست.